"Ik heb toch eigenlijk niks meegemaakt"
Over het trauma dat geen naam heeft. Er zijn mensen die naar me toekomen en in de eerste sessie zeggen: ik weet eigenlijk niet of ik wel hier hoor te zijn. Want er is niks ernstigs gebeurd. Geen groot trauma. Geen ramp. En dan vertellen ze: Dat ze als kind al voelden dat ze de sfeer thuis in de gaten moesten houden. Dat ze leerden zichzelf klein te maken als het spannend werd. Dat ze nooit goed wisten of ze welkom waren met wat ze voelden. Dat er niemand was die vroeg: hoe is het nou écht met jou? Maar niks ernstigs, nee.
Wat er ontbrak, telt ook
Trauma hoeft geen grote gebeurtenis te zijn.
Gabor Maté, arts en auteur, omschrijft het zo: trauma gaat niet over wat er is gebeurd, maar over wat er vanbinnen met jou is gebeurd.
Wat er ontbrak, telt ook. De afgestemde aandacht die er niet was. De ruimte voor je gevoel die er niet was. De volwassene die je had kunnen zien, maar het niet deed.
Een kind dat dat mist, past zich aan. Het leert overleven in de omgeving die er is. Het wordt vroeg wijs, vroeg zorgzaam, vroeg sterk.
En dat kind groeit op.
Moe zonder reden
Jaren later zit diegene tegenover me. Moe. Niet van iets specifieks. Gewoon moe.
Moe van altijd alert zijn. Moe van aanpassen. Moe van sterk zijn voor anderen terwijl vanbinnen iets roept dat het eigenlijk genoeg is geweest.
En nog steeds die stem: maar ik heb toch niks meegemaakt?
Wat je lijf onthoudt
Wat ik dan zie, is een mens die heeft geleerd dat het niet veilig is om er helemaal te zijn. Die zich heeft ingesteld op overleven. Die nog steeds klaarstaat, en zich aanpast, ook als dat allang niet meer nodig is.
Dat is geen zwakte. Dat is wat een slim mens doet als het vroeg heeft geleerd dat aanpassen veiliger is dan jezelf zijn.
Het lichaam onthoudt dat. Niet als herinnering, maar als manier van zijn.
Niks meegemaakt is niet hetzelfde als niks gemist
Ik vraag me soms af wat er zou veranderen als we "niks meegemaakt" zouden vervangen door: wat ik miste was nooit klein.
Want wat een kind nodig heeft om zich veilig te voelen, om zichzelf te mogen zijn, om te weten dat het ertoe doet, dat is niet klein. Dat is precies groot genoeg om een heel leven te beïnvloeden als het er niet was.
Je hoeft het niet groot te maken
Je hoeft het niet groot te maken om het serieus te nemen.
Je mag gewoon merken dat het zwaar is. Dat je moe bent. Dat er iets in je is dat rust verlangt maar niet weet hoe.
Dat is genoeg om te beginnen.
Herken je dit? In mijn praktijk in Harderwijk werk ik lichaamsgericht met mensen die zijn opgegroeid met te weinig afgestemde aandacht. Je kunt altijd een gratis kennismaking inplannen om te kijken of mijn manier van werken bij je past.