Traumatherapie in Harderwijk

In mijn praktijk voor traumatherapie in Harderwijk werk ik met volwassenen die zijn opgegroeid met te weinig emotionele bedding. Niet altijd door grote gebeurtenissen, maar vaak door wat er ontbrak.

Zoals Gabor Maté het zegt:
trauma gaat niet zozeer over wat er gebeurde, maar over wat er vanbinnen bij jou gebeurde"

Bij ontwikkelingstrauma gaat het vaak om veel kleine momenten waarin je alleen was met je gevoel. Je hoofd weet misschien dat het voorbij is. Maar je lichaam reageert nog steeds alsof het alert moet blijven.

Voelen wat je voelt

Gevoelens hebben bestaansrecht.
Ook als je nog niet precies weet wat ze willen vertellen.

Tijdens de sessies gaat het vaak over onafgemaakte emoties. Over wat er toen geen ruimte kreeg.

Wat wilde er gezegd worden?
Wat wilde er gevoeld worden?
Wat had je nodig dat er destijds niet was aan steun, liefde of erkenning?

We kijken ook naar de aanpassingen die je deed om te kunnen blijven functioneren. Welk besluit nam je over jezelf? Dat je niet te veel mocht zijn? Dat je sterk moest blijven? Dat jouw behoefte minder belangrijk was? iets anders?

Misschien maakte je jezelf klein. Of juist heel groot.
Misschien is er een deel in jou dat rust verlangt en een ander deel dat maar blijft doorgaan. En draai je kringetjes in je hoofd.

Door dit alsnog zorgvuldig te verwerken ontstaat er ontspanning in je lijf.

Je krijgt meer vrijheid om anders te reageren dan je gewend bent. Andere keuzes te maken. Niet vanuit overleven, maar vanuit aanwezigheid.

Dat voelt vaak rustiger. Vrijer. Meer van jou.

 Lichaamsgerichte traumatherapie

We praten, maar blijven niet alleen in de woorden.

Ik werk met aandacht voor wat er in je lichaam gebeurt. Met vertragen. Met aanwezig blijven bij wat voelbaar wordt wanneer je iets verteld over je klachten.  Soms met adem, soms met zachte aanraking als dat passend is. Soms met oogcontact.

Je hoeft niet opnieuw door oude gebeurtenissen heen.
We werken met wat zich aandient in het moment.

Wat het je kan brengen

Meer rust in je systeem.
Meer keuzevrijheid in hoe je reageert.
Minder geleefd worden door oude reflexen.
Meer aanwezig kunnen zijn in contact.

Je lichaam weer ervaren als een plek waar je veilig kunt zijn.

Lichaamsgericht werken betekent dat je niet alleen begrijpt wat er met je gebeurd is, maar dat je lijf ook mee mag doen. Dat opgebouwde spanning niet langer vanzelfsprekend is, maar iets waar je invloed op krijgt. Dat je leert merken waar jouw grens ligt, in plaats van er steeds overheen te gaan.

Langzaam kan je lichaam weer een plek worden waar je kunt zijn, in plaats van een plek die je moet controleren of negeren. Je zenuwstelsel hoeft niet meer voortdurend alert te blijven. Er komt meer rust. Meer keuze.

Niet omdat je jezelf dwingt om anders te zijn.
Maar omdat je stap voor stap minder hoeft te overleven.

Trauma laat zich niet oplossen met wilskracht.
Wel met aandacht. Met zorgvuldigheid. In het tempo dat jouw systeem aankan.