Echt contact, zonder jezelf te verliezen

Je bent er wel. Maar ergens ben je ook weg.
Je bent in gesprek met iemand en merkt dat je luistert, knikt, reageert.
Maar vanbinnen volg je jezelf nauwelijks nog. Je bent zo bezig met wat de ander nodig heeft, wat je moet zeggen, of je het goed doet, dat je ergens onderweg jezelf kwijtraakt.
Achteraf voel je je leeg. Of geïrriteerd zonder dat je precies weet waarom.
Dat is niet omdat je slecht bent in contact. Dat is omdat contact voor jou ergens is gaan betekenen: mezelf aanpassen om de verbinding niet te verliezen.

 

Wat er vroeg is geleerd

Als je opgroeit in een omgeving waar verbinding voorwaardelijk was, leer je snel wat er nodig is om erbij te horen.
Niet te veel vragen. Niet te veel voelen. De sfeer aanvoelen en je daarop instellen. Jezelf een beetje kleiner maken, of juist groter, afhankelijk van wat de situatie vroeg.
Je werd goed in contact maken. Maar het was contact waarbij jijzelf grotendeels buiten beeld bleef.
En dat patroon nam je mee. Naar vriendschappen. Naar relaties. Naar je werk.

 

De prijs van altijd aanpassen

Aanpassen kost energie. Maar dat merk je pas als je stopt.
Mensen die dit herkennen, zeggen soms: ik ben altijd aanwezig voor anderen, maar als iemand vraagt hoe het met mij gaat, weet ik het eigenlijk niet. Ik ben even stil en dan zeg ik: goed hoor.
Ze zijn moe van contact, terwijl ze er tegelijk naar verlangen. Ze willen gezien worden maar weten niet goed hoe ze zichzelf zichtbaar moeten maken. Ze voelen zich alleen, ook als ze omringd zijn door mensen.

 

Bij jezelf blijven in contact

Bij jezelf blijven in contact is iets anders dan je afsluiten of je grens bewaken.
Het betekent dat je merkt wat er in jou beweegt terwijl je met iemand bent. Dat je voelt wat het met jou doet. Dat je aanwezig kunt zijn bij de ander zonder jezelf daarvoor weg te hoeven stoppen.
Dat klinkt eenvoudig. Maar als je het lang anders hebt gedaan, vraagt het oefening. En het vraagt eerst dat je leert voelen wat er in jou is, voordat je dat in contact kunt meenemen.

 

Wat er verandert

Mensen die dit leren beschrijven het als vrijer voelen in contact. Minder op hun hoede. Minder uitgeput na een avond met vrienden.
Ze merken eerder wanneer iets hen raakt, of wanneer iets hen niet bevalt. Ze kunnen iets zeggen wat van henzelf is, zonder dat ze er eerst lang over hoeven nadenken.
Contact begint te voelen als iets wat energie geeft, in plaats van iets wat je leegtrekt.
Niet altijd. Niet meteen. Maar het wordt anders.

 

Herken je dit? In mijn praktijk in Harderwijk werk ik lichaamsgericht met mensen die zijn opgegroeid met te weinig afgestemde aandacht. Je kunt altijd een gratis kennismaking inplannen om te kijken of mijn manier van werken bij je past.